BACHSTITZ GALLERY - vertaling in Engels

• bachstitz gallery

Voorbeelden van het gebruik van Bachstitz gallery in het Nederlands en hun vertalingen in het Engels

het onderzoek van de commissie in het handelsregisterdossier van de Kamer van Koophandel, dat betrekking heeft op de Bachstitz Gallery, geen aanwijzingen gevonden die erop wijzen dat de onderneming in het kader
no indications were found in the Chamber of Commerce's register of companies file on the Bachstitz Gallery that the company was registered in the context of Regulation 189/40 as a partially

's-Gravenhage' en door vrijwillige verkoop in bezit was gekomen van 'Dr.H. Posse'. Op 3 januari 1950 verzocht SNK-directeur mr. J. Jolles bij de Bachstitz Gallery om inlichtingen over 20 kunstwerken,
as a result of a voluntary sale it came into the possession van'Dr. H. Posse'. On 3 January 1950 SNK Director J. Jolles asked the Bachstitz Gallery for information about twenty artworks,

De werken zijn immers verkocht door Bachstitz Gallery aan Posse in mei 1941.
They were sold by the Bachstitz Gallery to Posse in May 1941.

De feitelijke leiding van Bachstitz Gallery is vermoedelijk gedurende de bezetting,
During the occupation, the actual management of the Bachstitz Gallery probably rested with Bachstitz himself,

De commissie stelt vast dat Bachstitz Gallery drie werken aan Nederlandse kopers,
The Committee finds that the Bachstitz Gallery either sold

De naoorlogse correspondentie tussen Bachstitz Gallery en de SNK heeft zich met name gericht op de teruggave van de drie voorwerpen die Göring zich had toegeëigend.
The post-war correspondence between the Bachstitz Gallery and the SNK was directed in particular to the return of three objects that Göring had appropriated.

De geclaimde werken zijn in mei 1941 door Bachstitz Gallery aan dr. Hans Posse verkocht ten behoeve van de Sonderauftrag Linz.
The claimed works were sold by the Bachstitz Gallery in May 1941 to Dr Hans Posse on behalf of the Sonderauftrag Linz.

De commissie stelt vast dat Bachstitz Gallery drie werken aan Nederlandse kopers,
The Committee finds that the Bachstitz Gallery either sold

NK 604a-b en NK 615, die Bachstitz Gallery in 1942 verkocht aan dr. W.H.
NK 615, which the Bachstitz Gallery sold to Dr W.H.

 Uit de 65 kunsthandelarchieven die het RKD beheert, hebben we een selectie van zeven gemaakt voor dit Metamorfoze-project: Bachstitz Gallery, Kunsthandel J.H.
We have made a selection of seven archives from the 65 art trade archives which the RKD houses for this Metamorfoze project: Bachstitz Gallery, art dealer J.H.

werken heeft de commissie onderzocht of er aanwijzingen zijn die onvrijwillig bezitsverlies door Bachstitz Gallery in hoge mate waarschijnlijk maken.
the Committee investigated whether there is any evidence from which involuntary loss of possession by the Bachstitz Gallery could be demonstrated with a high degree of probability.

Op 17 februari 1941 trad Bachstitz formeel terug als commissaris van de Bachstitz Gallery, terwijl zijn niet-joodse echtgenote directrice werd.
On 17 February 1941, K.W. Bachstitz formally resigned as supervisory director of the Bachstitz Gallery, while his non-Jewish wife became managing director.

Bij het uitbreken van de oorlog was alleen Bachstitz betrokken bij het bestuur van de Bachstitz Gallery.
When war broke out, Bachstitz was the only person actually involved in the management of the Bachstitz Gallery.

In de aangifte die Bachstitz Gallery in juli 1945 heeft gedaan, wordt geen uitspraak gedaan over de aard van het bezitsverlies.
No mention is made of the nature of the loss of possession in the declaration made by the Bachstitz Gallery in July 1945.

Als nieuw feit hebben verzoekers een rekening overgelegd van 18 februari 1943, met het briefhoofd van de Bachstitz Gallery, afkomstig uit het Generallandesarchiv te Karlsruhe.
The Applicants submitted, as a new fact, a bill of 18 February 1943 on the Bachstitz Gallery's letterhead from the Generallandesarchiv(State Archive) in Karlsruhe.

Uit het onderzoek is gebleken dat het grootste deel van de werken zich al geruime tijd voor de oorlog in de handelsvoorraad van Bachstitz Gallery bevond.
The investigation has shown that the majority of the works were part of the Bachstitz Gallery's trading stock well before the war.

De vraag is derhalve of de verkopen door Bachstitz Gallery desalniettemin gekwalificeerd kunnen worden als onvrijwillig, in de zin dat er dwang op
The question is, therefore, whether the sales made by the Bachstitz Gallery should nonetheless be deemed involuntary in the sense that the seller was pressurised by

Uit de aangetroffen archiefstukken is niet gebleken dat Bachstitz Gallery na de oorlog met betrekking tot de thans geclaimde objecten een verzoek tot restitutie heeft ingediend of expliciet van een vordering tot teruggave heeft afgezien.
No evidence was found in the archive records that the Bachstitz Gallery had submitted a request for restitution after the war or that they had explicitly refrained from applying for restitution.

Ten tijde van de vaststelling van het eerdere advies achtte de commissie het aannemelijk dat Bachstitz Gallery NK 1787 aan Wigman heeft verkocht, die het in 1944 doorverkocht aan Posse.
When the earlier recommendation was adopted, the Committee had deemed it plausible that the Bachstitz Gallery sold NK 1787 to Wigman, who sold it on to Posse in 1944.

Volgens verzoekers is het aannemelijk dat Bachstitz op het moment van zijn terugtreding als commissaris van de Bachstitz Gallery(17 februari 1941), om zijn kunsthandel te redden,
According to the Applicants it is plausible that when Bachstitz stepped down as supervisory director of the Bachstitz Gallery(17 February 1941)