PROCLUS in Greek translation

• πρόκλος
• πρόκλου

Examples of using Proclus in English and their translations into Greek

an art they had learned from Proclus and Maximus.
την οποία έμαθαν από τους αγίους Πρόκλο και Μάξιμο.

survive only in friendships, their sense is known from a unattached included in Proclus‘ Scope.
αίσθηση τους είναι γνωστή από ασύνδετος περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής Πρόκλο«.

who died five days after the birth of their son whom they named Proclus.
γέννηση του γιου τους, τον οποίο ο Ισίδωρος ονόμασε Πρόκλο.

Proclus considers her to be the mother of Destiny,
Ο Πρόκλος την παριστά μητέρα της Ειμαρμένης που την γέννησε εκ του Δημιουργού,

and of even who Proclus was, had visions of a sage giving that name lecturing
βέβαια και ποιος ήταν ο Πρόκλος, έβλεπε οράματα ενός σοφού με αυτό το όνομα που έκανε ομιλίες

Theophilus and Cyril; and Proclus' name joins them- they have in mind,
Κυρίλλο· και το όνομα του Πρόκλου τους συνοδεύει- είχαν κατά νουν, φυσικά,

the monks and Proclus Komninos and brothers Apsaras,
οι μοναχοί Πρόκλος και Κομνηνός και οι αδελφοί Αψαράδες,

Porphyrius, and Proclus without, of course, ignoring Aristotle,
του Πορφύριου και του Πρόκλου, χωρίς φυσικά να αγνοήσουν τον Αριστοτέλη,

According to this, the first version of the Orphic texts was written in an archaic language which was referred to as“the language of the gods” by the ancient writers Proclus and Iamblichus.
Σύμφωνα με αυτή, η γλώσσα στην οποία πρωτογράφτηκαν τα ορφικά κείμενα είναι μία αρχαϊκή γλώσσα, την οποία οι αρχαίοι συγγραφείς Πρόκλος και Ιάμβλιχος αναφέρουν ως τη«γλώσσα των θεών».

three Christians(Proclus, Efivus and Apollonius- the latter being Placidus' son)
τρείς άλλοι χριστιανοί, ο Πρόκλος, ο Έφηβος και ο Απολλώνιος(γιός του Πλάκιδου) μάζεψαν το σώμα

Proclus(412- 485 AD)
Ο Πρόκλος(412-485 μ.Χ.) έγραψε

Saint Proclus says these things, because he had in view
Και τα λέγει αυτά ο Άγιος Πρόκλος, διότι έχει υπ ὄψη του τον λόγο του Ευαγγελιστού Λουκά,

We are almost entirely dependent on a summary of the Cyclic epics contained in the Chrestomathy attributed to an unknown"Proclus"(possibly to be identified with the 2nd-century AD grammarian Eutychius Proclus).
Εξαρτώμαστε σχεδόν πλήρως από μια περίληψη των Κύκλιων επών που περιέχονται στην Χρηστομάθεια που αποδίδεται σε έναν άγνωστο"Πρόκλο"(πιθανώς μπορεί να ταυτισθεί με τον γραμματικό του 2ου αιώνα μ.Χ. Ευτύχιο Πρόκλο).

and especially by Proclus, to whom she had been betrothed by Syrianus, when she was quite young.
και ιδιαίτερα από τον Πρόκλο, τον οποίο είχε αρραβωνιαστεί όταν ήταν πολύ νέα.

most especially in the philosophical framework furnished by Plato and the Neoplatonists Proclus and the"most divine" Iamblichus,
πιο ειδικά το φιλοσοφικό πλαίσιο που παρέχεται από τον Πλάτωνα και τον Νεοπλατωνικό Πρόκλο και το"πιο θεϊκό" Ιάμβλιχο,

most especially in the philosophical framework furnished by Plato and the Neoplatonists Proclus and the“most divine” Iamblichus,
πιο ειδικά το φιλοσοφικό πλαίσιο που παρέχεται από τον Πλάτωνα και τον Νεοπλατωνικό Πρόκλο και το"πιο θεϊκό" Ιάμβλιχο,

Later ancient commentators, such as Proclus(410- 485 CE), treated many questions about infinity as issues demanding proof and, e.g., Proclus claimed to prove the infinite divisibility of a line,
Αργότερα σχολιαστές όπως ο Πρόκλος(410 - 485 μ. Χ) αντιμετώπισαν πολλά ερωτήματα σχετικά με το άπειρο όπως θέματα που απαιτούσαν απόδειξη και, π.χ. ο Πρόκλος ισχυρίστηκε ότι μπορεί να αποδείξει την άπειρη διαιρετότητα μιας γραμμής,

Plotinus's Enneads and Proclus' Elements of Theology).
οι Εννεάδες του Πλωτίνου και η Στοιχείωσις θεολογική του Πρόκλου).

Doctorate at the University of London having prepared his thesis under the guidance of the British Byzantinist, Robert Browning(Byzantinist), on Nicholas of Methone's Refutation of the Elements of Theology, a 12th-century philosophical and theological work by the Neoplatonist philosopher, Proclus.
το 1981 έγινε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου έχοντας εκπονήσει διατριβή υπό την καθοδήγηση του Βρετανού Βυζαντινολόγου Robert Browning με θέμα την αντιρρητική πραγματεία του Νικολάου Μεθώνης στην Θεολογική Στοιχείωση του νεοπλατωνικού φιλοσόφου Πρόκλου, έργο φιλοσοφικό και θεολογικό του 12ου αιώνα.

summaries the circulation of falsified Platonic works such as the Liber de Causis(which is basically an adaption of Elements of Theology of Proclus) and the so-called Theologia Aristotelis(Theology of Aristotle,
η κυκλοφορία ψευδεπίγραφων πλατωνικών έργων, όπως το Liber de Causis(που ουσιαστικά αποτελεί διασκευή της Θεολογικῆς Στοιχειώσεως του Πρόκλου) και η λεγόμενη Theologia Aristotelis(Θεολογία του Αριστοτέλη,