STIRNER - vertaling in Engels

• stirner

Voorbeelden van het gebruik van Stirner in het Nederlands en hun vertalingen in het Engels

Met de"andere wereld in ons" bedoelde Stirner heel precies die psychische instantie, waarvoor Freud in 1923 de passende naam"super-ego"(boven-ik) invoerde.
With the phrase"other world in us," Stirner meant precisely that psychic authority which Freud first introduced in 1923 under the appropriate name of"superego.

Stirner ziet zijn uniekheid in het laten samenvallen van maan
Stirner finds his own uniqueness in making moon

Stirner werd pas enkele jaren later in de diskussie betrokken
Stirner was brought into discussion only some years later,

sommigen hebben laten doorschemeren dat Stirner hem heeft beïnvloed.
of Stirner's work and some have suggested that Stirner influenced him.

Al in 1904 werd, in zijn dissertatie Stirner et Nietzsche, door Albert Levy het ontbreken opgemerkt van enige verwijzing naar Stirner..
The absence of any references to Stirner was noted by Albert Levy as early as 1904 in his study Stirner and Nietzsche.

Bij de verlichtende Verlichtingscriticus Stirner is dit echter,
However, in the case of Stirner, the enlightened critic of Enlightenment,

Volgens Stirner is dit ook onverzoenbaar met de individuele autonomie
For Stirner such a pursuit enslaves the individual to a single goal

Nietzsche kende Stirner via secundaire werken.
namely that Nietzsche knew of Stirner through secondary works.

Geen ervan kon zich herinneren ooit van Nietzsche de naam Stirner te hebben gehoord.
No one could remember ever having heard the name of Stirner from Nietzsche's mouth.

Stirner vertegenwoordigt een zeer specifiek element bij Nietzsche,
Stirner represents a very specific element in Nietzsche,

die tegenwoordig professor is aan de universiteit van Bazel, verklaart dat hij Stirner gelezen heeft op aanraden van Nietzsche zelf; maar hij weet niet zeker meer of hij het boek aan zijn meester heeft uitgeleend.
said that it is on Nietzsche's advice that he read Stirner, but he is not certain that he lent the volume to his master.

Stirner kritiseerde aan de radicale verlichters van zijn tijd,
Stirner criticized the radical Enlightenment thinkers of his time,

Stirner kritiseerde aan de filosofieën van Feuerbach en Bauer niet, zoals de talrijke tegenstanders
Unlike the numerous opponents of the post-Hegelian New Enlightenment, Stirner criticized Feuerbach's

Het reflexachtig afweren van de gedachtegang van Stirner is ook kenmerkend voor het grootste deel van de latere geschiedenis van de re(pulsie
The automatic rejection of Stirner's line of thought is also characteristic for the bulk of the subsequent story of the re(pulsion

In het voetspoor van Löwith besluit hij met het opperen van het idee dat Nietzsche hoogstwaarschijnlijk tot ideeën is gekomen, die overeenkomen met die van Stirner, door de“onvermijdelijke logica van de post-hegeliaanse filosofie.”.
Following Löwith, he concludes by offering the idea that Nietzsche most likely arrived at ideas similar to Stirner's because of the"inevitable logic of post-Hegelian philosophy.

Er bestaat echter geen onbetwistbare aanwijzing dat hij het echt gelezen heeft, terwijl voor zover bekend ook nergens in de Nietzsches publicaties, geschriften of briefwisseling de naam Stirner wordt vermeld.
However, there is no indication that he actually read it as no mention of Stirner is known to exist anywhere in Nietzsche's publications, papers or correspondence.

wiens naam voor iedereen heel gewoon is, die Stirner niet slechts kent van horen-zeggen.
whose name is familiar to everyone whose knowledge of Stirner is based upon more than hearsay.

De historische betekenis van het"verdringingswerk" door Marx wordt duidelijk, als men onderzoekt hoe de Marx-onderzoekers van alle richtingen naderhand Stirner zagen en zijn invloed op Marx beoordeelden.
The historical aftermath of Marx's pioneering achievements in the area of repression becomes clear when one investigates how Marxist researchers of all lines of thought later looked at Stirner and assessed his influence on Marx.

Haar standpunt was eerder dat Nietzsche Stirner veel verschuldigd was omdat hij nieuwe ideeën had doorgevoerd, die voor Nietzsche van belang waren voor zijn eigen werk:
Her view was rather that Nietzsche owed a debt to Stirner for introducing new ideas that were significant to Nietzsche in his own work:

Stirner verbeeldt zich namelijk dat Democrites een stoïcijn is geweest
The fact is that Stirner imagines that Democritus was a Stoic,